Weg uit Hoamoal

Ik woon nu in Makassar. Niet meer op Hoamoal. In de afgelopen vijf jaar zijn er verschrikkelijke dingen gebeurd. Zo erg dat ik mijn strijd heb moeten opgeven. Zoals ik al eerder vertelde, kwamen wij, de Ternataanse stadhouders, ruim vijf jaar geleden in opstand tegen onze sultan en de VOC. Maar de VOC kwam met een grote oorlogsvloot. Eerst veroverde de VOC ons fort Loki op Hoamoal. Ik was net op tijd weggegaan uit Loki. Samen met vele vluchtelingen vertrok ik per schip naar andere eilanden.

Toen kwam de sultan van Makassar ons helpen. We maakten een afspraak: Makassar zou de macht krijgen over de gebieden die veroverd werden. Dat was de beloning voor hun hulp in de strijd. Zo hoopte Makassar zijn macht in de Molukken te kunnen uitbreiden. De Makassaren kwamen met een grote vloot naar Hoamoal en bouwden een sterk fort in Asahudi. Ze hielden het twee jaar vol. Toen werd Asahudi door de VOC veroverd. Verschrikkelijk was dat! Ik woonde toen op Buru en voelde me daar ook niet meer veilig. Want de VOC kwam steeds dichterbij. Ik vluchtte naar Makassar.

In februari 1656 eindigde de oorlog. De sultan van Makassar sloot vrede met de Nederlandse gouverneur-generaal. Vanaf dat moment was onze strijd tegen de VOC verloren. Ze spraken af dat de Makassaren die nog in de Molukken waren, veilig mochten vertrekken. Op Hoamoal wonen nu bijna geen mensen meer. De bewoners moesten verhuizen naar Ambon en de eilanden eromheen. Ook alle kruidnagelbossen zijn verwoest. Van de VOC mogen kruidnagels alleen nog groeien op de eilanden rond Ambon. Met de sultans van Ternate, Tidore en Batjan maakte de VOC afspraken. Zij verbouwen geen kruidnagels meer en krijgen elk jaar geld van de VOC. 

Die hoge heren laten zich gewoon omkopen…