Met pensioen

Ik ben bijna 70 jaar oud en al een tijdje met pensioen. Ik kijk terug op een prachtige carrière in het leger van de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Oost-Indië is een groot gebied met heel veel eilanden en volken. Als er conflicten zijn, kan de VOC daar gebruik van maken. De VOC helpt bijvoorbeeld prinsen die in opstand komen tegen hun sultans. Zo verovert de VOC steeds meer gebieden. 

Ik herinner me Buginezen die soldaat waren in het Makassaarse leger. Ze liepen over naar ons, naar de VOC. Want ze zagen dat er al een compagnie Buginezen in het leger van de VOC was onder leiding van een Buginese prins. Deze Buginezen, mijn compagnie Ambonezen en soldaten uit Ternate vochten samen met de VOC. Zo dwongen we de sultan van Makassar om een handelsovereenkomst te sluiten met de VOC. 

Tijdens mijn militaire loopbaan heb ik veel gevechten gevoerd voor de VOC en bondgenoten van de VOC. Daarvoor kreeg ik vaak een beloning: extra geld, een gouden ketting en een erepenning. Nu wonen mijn vrouw en ik op een mooi landgoed vlak bij de stad Batavia op Java. Dit landgoed heb ik gekregen van de VOC. We wonen hier met andere soldaten die ook met pensioen zijn en hun gezinnen. Samen vormen we een gemeenschap van mensen van verschillende afkomst. Want voordat we in dienst gingen bij de VOC, woonden we op verschillende eilanden. Die verschillende culturen vind ik interessant. We leven hier heel fijn met elkaar. 

Maar de laatste tijd heb ik problemen met de regering in Batavia. De regering wil dat we apart van elkaar gaan wonen. Ik vermoed dat de Nederlanders de verschillende bevolkingsgroepen van elkaar gescheiden willen houden. Dan kunnen ze ons tegen elkaar uitspelen. Verdeel-en-heers noem ik dat.

Hè, wat hoor ik daar voor geschreeuw? Het klinkt alsof er een groep soldaten aankomt…